Yaklaşık her 5 ABD'li yetişkinden 4'ü, reklamcılığın bilgilendiriciden çok manipülatif olduğuna inanıyor.
Tüketici araştırma şirketi MRI-Simmons'ın anket verilerine göre bu görüş son yıllarda istikrarını korudu.
Z kuşağı da bu görüşü paylaşıyor, ancak kuşkuculuğu ortalamaya kıyasla biraz daha az belirgin.
Ancak reklam panoları, sponsorlu gönderiler ve televizyon reklamları, içeriklerinden bağımsız olarak yine de işe yarayabilir.
Bir bakıma, bir markanın reklam için ödeme yapabilmesi başlı başına bir reklam biçimidir. Bu, markanın güvenilir olduğunu ve henüz kâr elde etmiyor olsa bile, kâra geçeceğine bahse giren ciddi yatırımcılar tarafından desteklendiğini ima eder. Bu, istikrarın bir işaretidir.
MRI-Simmons'ın ek verileri, her 5 Amerikalıdan 1'inden fazlasının reklamlarda yer alan markaların, yer almayan markalardan kalite açısından daha iyi olduğuna inandığını gösteriyor.
Z kuşağı alışverişçileri arasında bu görüşe katılım daha yüksek: %29.
Bu, yalnızca reklam verme eyleminin toplumun azımsanmayacak bir bölümü üzerinde etkili olduğunu gösteriyor. Bir reklam, sözleri ve görselleriyle iletmeye çalıştıklarının ötesinde, yalnızca var olmasıyla bile ikna edici bir mesaj gönderir.
Açık olmak gerekirse, reklam kampanyaları yürüten tüm markalar, yürütmeyenlere kıyasla kalite açısından üstün değildir. Buradaki nokta, tüketicilerin 5'te 1'inden fazlasının dünyayı bu şekilde algıladığını söylemesidir.
Ve yine, daha genç alışverişçilerin hem reklamlara karşı daha az kuşkucu olduğunu hem de reklamları kaliteli mal ve hizmetlerle ilişkilendirmeye daha yatkın olduğunu belirtmekte fayda var.
Çoğu insan gördüklerine ve duyduklarına güvenmediğini iddia etse bile, reklam vermek için iyi bir neden vardır.
