Mesaj genellikle bir kanal yöneticisinden gelir: markanın en iyi yeniden satıcılarından birinin ilanları kaldırılmıştır ve ekipte hiç kimse nedenini bilmez. Ya da bir içerik üreticisi, mağazasının sahte ürün sattığı gerekçesiyle işaretlendiğini paylaşır. Veya bölgesel bir ekip, sayfasının neden erişilemez olduğunu sorar.
Bunlar yanlış pozitiflerdir ve uzun zaman önce taklit ürünleri elle kaldırmak gerçekçi olmaktan çıkmış olsa da birçok markanın yaptırım süreçlerini otomatikleştirmekte tereddüt etmesinin başlıca nedenidir.
İyi haber şu ki, kontrol sürecin en başından itibaren sürece dahil edildiği sürece ölçek ve kontrol birbirinden ödün vermek zorunda değildir.
Önemli çıkarımlar
- Marka korumada yanlış pozitif, bir tespit sistemi veya analistin meşru bir ilanı, satıcıyı, web sitesini ya da profili yanlışlıkla ihlal ediyormuş gibi işaretlemesi ve bu nedenle hata sonucu yaptırım sürecine gönderilme riski oluşmasıdır.
- Yanlışlıkla işaretlenme olasılığı en yüksek olanlar markanın kendi iş ortakları ve kanallarıdır; bu da yanlış pozitifleri hukuki olduğu kadar pazarlama açısından da bir risk haline getirir.
- Otomasyon, markanın üzerinde mutabık kaldığı senaryolarla çalıştığında ve her karar görünür kaldığında ölçek ve kontrol birbirleriyle rekabet etmeyi bırakır.
- İş ortağı programları, ürün lansmanları ve içerik üreticisi kampanyalarının tümü “yetkili” ifadesinin anlamını değiştirir; bu nedenle kuralların da bunlarla birlikte değişmesi gerekir.
- Otomasyon, küçük başlayıp kuralların doğruluğu kanıtlandıkça markanın belirlediği hızda büyüdüğünde en iyi şekilde çalışır.
Yanlış pozitifler neden yalnızca hukuki değil, aynı zamanda bir pazarlama sorunudur?
Marka koruma yanlış uygulandığında, zarar genellikle ilk olarak bir hukuk dosyasında ortaya çıkmaz. Pazarlamanın yıllar boyunca kurduğu ilişkilerde kendini gösterir.
Bir ürünü çevrim içi satan, sergileyen veya hakkında konuşan insanların çoğu markanın yanındadır. Aynı zamanda dikkatsiz bir yaptırım programının hedef alma olasılığının en yüksek olduğu kişiler de onlardır:
| Yanlışlıkla kimler işaretlenebilir? | Pazarlama neleri kaybetme riski taşır? |
| Yetkili perakendeciler ve yeniden satıcılar | Raf alanı, ortak pazarlama bütçeleri ve kanal nezdindeki itibar |
| Bağlı kuruluşlar ve içerik üreticisi iş ortakları | Kampanya erişimi ve iş ortağı programına duyulan güven |
| Bölgesel sosyal medya hesapları ve yerel siteler | Yerel kitleler ve bunların arkasındaki içerik takvimi |
| Distribütörlerin çevrim içi mağazaları | Markanın doğrudan hizmet vermediği pazarlardaki satışlar |
| Basında yer alma ve ürün incelemeleri | Kazanılmış medya görünürlüğü ve üçüncü taraf güvenilirliği |
Ölçek ve kontrol arasındaki ödünleşim sahte bir seçimdir
Doğru marka koruma iş ortağıyla markalar ölçek ve kontrol arasında seçim yapmak zorunda kalmamalıdır. Güçlü bir hizmet sağlayıcı, markaya süreç boyunca alınan kararlar hakkında tam görünürlük sunarken ölçeklenebilirlik sağlar.
Ödünleşim gerçekmiş gibi görünür, çünkü otomasyon çoğu zaman bir düğme gibi düşünülür: ya bir ekip her ilanı elle kontrol eder ya da bir makine bulduğu her şey hakkında işlem yapar. İyi bir yaptırım süreci bu iki şekilde de çalışmaz.
Uygulamada otomasyon, uzun bir filtreleme sürecinin sonunda yer alan, üzerinde mutabık kalınmış dar kapsamlı senaryolar bütünüdür. Teknoloji hacmi yönetir. Neyin ihlal sayılacağına ve hangi vakaların otomatikleştirilebilecek kadar net olduğuna ilişkin değerlendirme, markadan ve onun pazarını bilen yaptırım uzmanlarından gelir. Kontrol, bu senaryoları onaylamaktan ve her birinin ne yaptığını görebilmekten kaynaklanır.
Want to learn more about Red Points?
Pazarlama liderlerinin marka korumayı otomatikleştirirken karşılaştığı dört zorluk
Yanlış pozitiflerin çoğunun kökeninde pazarlamanın her gün yaptığı bir şey vardır: iş ortaklarıyla anlaşma yapmak, ürün lansmanları gerçekleştirmek, içerik üreticisi programları yürütmek ve yönetime rapor sunmak. Bunların her biri “yetkili” ifadesinin nasıl göründüğünü değiştirir.
Zorluk 1: İş ortağı listesi, herkesin güncelleyebileceğinden daha hızlı değişir
Mart ayında yeni bir perakendeci anlaşma imzalar, haziranda bir distribütör ikinci bir pazarda faaliyete geçer, geçici bir mağaza da tatil sezonu için kendi web sitesini açar. Bunların her biri markanın adını, logosunu ve ürün fotoğraflarını kullanır; kendilerinden haberdar edilmemiş bir sistemin gözünde her biri yetkisiz bir satıcı gibi görünebilir.
Red Points, işe alım sürecinde yetkili satıcıların, alan adlarının, distribütörlerin ve resmî hesapların bir izin listesini oluşturur ve sonuçlar incelenmeden önce bunları filtreler. Liste, güncellenmesi iş ortağının işe alım sürecinin bir parçası haline geldiğinde en iyi şekilde çalışır; böylece yeni bir perakendeci sözleşme imzalandığı hafta listeye eklenir. Meşru bir iş ortağı yine de gözden kaçtığında, onu bir kez listeden çıkarmak bu kararı gelecekte uygulanacak bir kurala dönüştürür.
Zorluk 2: Lansmanlar ani artışlara ve hızlı hareket etme baskısına yol açar
Taklitçiler başarılı lansmanların peşinden gelir ve sınırlı sayıda sunulan bir ürün veya yüksek profilli bir iş birliği, birkaç gün içinde birbirine benzeyen ilanlardan oluşan bir dalga yaratabilir. Buna yetişebilmek için her şeyi aynı anda otomatikleştirme isteği doğar.
Genellikle hataların meydana geldiği zaman budur. Daha güvenli bir yaklaşım, piyasaya sürülecek ürünler satışa sunulmadan önce kurallar üzerinde anlaşmaktır: resmi fiyat, ürünün satılacağı kanallar ve ürünü satmaya yetkili iş ortakları. Örneğin, sınırlı sayıda üretilen bir ürün yalnızca markanın kendi mağazasında satılıyorsa, başka bir yerde yarı fiyatına listelenmesi güçlü bir sinyaldir; oysa bir yeniden satıcının daha eski bir ürünü listelemesi aynı anlama gelmez.
3. Zorluk: İçerik üreticisi ve satış ortaklığı programları arasındaki çizgiyi bulanıklaştırıyor
İçerik üreticileri ürün görselleri ve marka materyalleri alır. Satış ortakları, bağlantılarında ve reklamlarında marka adını kullanır. Lisans sahipleri ürünü sosyal medyada tanıtır. Otomatik bir sistem için bunların tümü, yetkisiz kullanım ile tamamen aynı görünebilir.
Onaylı içerik üreticileri, satış ortakları ve lisans sahipleri izin verilenler listesine eklenebilir; kurallar da her birinin markayı nasıl kullanmasına izin verildiğini yansıtabilir. Örneğin, resmi bir indirim koduyla paylaşım yapan bir içerik üreticisi üzerinde anlaşmaya varıldığı şekilde hareket ederken, aynı kampanya görsellerini kullanarak ürünü doğrudan satan bir hesap daha yakından incelenmeyi gerektirir.
4. Zorluk: Yönetim, programın güvenli olduğuna dair kanıt istiyor
Otomatik yaptırım uygulamasını onaylayan kişiye sonunda bunun doğru hedefleri yakalayıp yakalamadığı sorulacaktır. Görünürlük olmadan verilecek dürüst cevap "muhtemelen" olur.
Red Points, nelerin tespit edildiğini, nelerin filtrelendiğini ve neler hakkında yaptırım uygulandığını kaydeder; ayrıca otomasyon kararlarını markayla düzenli strateji toplantılarında gözden geçirir. Bu sayede programın hangi işlemleri gerçekleştirdiği gösterilebilir ve bir kuralın fazla kapsamlı olduğu anlaşılır anlaşılmaz ayarlanması mümkün olur.
Yaptırım uygulamasının ne kadarı otomatikleştirilmeli?
Tek bir doğru seviye yoktur. Red Points, duruma bağlı olarak yaptırım uygulamasının %0'ından %100'üne kadar olan kısmını otomatikleştirebilir ve bazı markalar tam otomasyona ulaşır. Diğerleri ise ürünleri, sektörleri veya ihlal türleri daha yakından inceleme gerektirdiği için her yaptırım uygulamasını kendileri onaylamayı tercih eder. Her iki durumda da karar markaya aittir.
Neredeyse her durumda işe yarayan yaklaşım küçük başlamaktır. Genellikle en yüksek riskli ürünler ve kanallar için belirlenen, açıkça tanımlanmış ilk senaryo grubu otomatikleştirilir, sonuçlar incelenir ve her kuralın doğru olduğu kanıtlandıkça yeni senaryolar eklenir. Yaptırım uygulamasını manuel tutmayı tercih eden markalar bile otomatik tespit ve filtrelemeden yararlanır; bu süreç, herhangi birinin karar vermesi gerekmeden önce gürültünün çoğunu ortadan kaldırır.
Marka koruma iş ortağına sorulacak beş soru
Bir marka ister hizmet sağlayıcı seçiyor ister mevcut bir hizmet sağlayıcıyı değerlendiriyor olsun, bu sorular yanlış pozitiflerin ne kadar ciddiye alındığını hızlıca ortaya koyar:
- Sonuçlar incelenmeden önce hangi satıcılar, siteler ve hesaplar hariç tutuluyor ve bu liste nasıl güncel tutuluyor?
- Bir listeye otomatik olarak yaptırım uygulanmadan önce hangi sinyallerin bir arada bulunması gerekiyor?
- Otomasyon kurallarını kim oluşturup izliyor ve açıkça tanımlanamayan durumlarla kim ilgileniyor?
- Otomasyon birkaç senaryoyla başlayıp zaman içinde genişletilebilir mi?
- Marka, otomasyonun hangi işlemleri gerçekleştirdiğini nasıl görecek ve bu kararlar ne sıklıkla birlikte gözden geçirilecek?
Markanın kendi kataloğundan örnekler kullanarak bu beş sorunun tümünü açıkça yanıtlayabilen bir iş ortağı, pazarlama ekibinin ölçeklendirebileceği bir iş ortağıdır.
Red Points yanlış pozitiflere nasıl yaklaşıyor?
Red Points, geniş bir arama yapar; çünkü dar kapsamlı bir arama, adlarını, logolarını ve görsellerini değiştiren sahtecilik yapanları gözden kaçırır. Yanlış pozitifler, herhangi bir şey yaptırım sürecine ulaşmadan önce katmanlar halinde filtrelenir: önce yetkili kanallar, ardından alaka kontrolleri ve görsel ile logo tanıma, fiyat, pazaryeri ve satıcı riski gibi sinyaller değerlendirilir.

Red Points ekibi, izin verilenler listelerini ve otomasyon kurallarını her markayla birlikte oluşturur; yapay zekâ sonuçları geniş ölçekte puanlar ve gruplandırır; yaptırım uzmanları ise kuralları izler ve açıkça tanımlanamayan durumlarla ilgilenir. Otomasyon yalnızca marka kendini rahat hissettiği ölçüde genişletilir. Red Points'in markalar hangi işlemlerin gerçekleştirileceği üzerindeki kontrolünü korurken yılda 5,1 milyondan fazla yaptırım uygulamasını sağlayan yaklaşım budur.
Eksiksiz süreç, adım adım Red Points'in yanlış pozitifleri nasıl azalttığı başlıklı içerikte açıklanıyor.
İlk otomatik senaryo grubunun nasıl görünebileceğini görmek için Red Points ile bir strateji görüşmesi planlayın.


